Onze eerste dag in het ziekenhuis. Hier en daar wat zenuwen hoe het allemaal gaat lopen en wat we zullen tegenkomen. Met wie we zullen samenwerken. Aanvankelijk zullen we beginnen met consulten.
Al vroeg zoeken we het bed op, zo rond de klok van negen of half tien. ’s Avonds valt er weinig te beleven. De avondklok is nog steeds van kracht van 6 p.m tot 6 a.m.
Op de veranda is het warm en de rook van haardvuren hangt als een grote wolk in de lucht. Binnen draait de airco op volle toeren. Isaac heeft tegen betaling de koelkast voor ons gevuld met water, cola, fanta en bier. Door een kleine rekenfout maakte hij er een duur rondje van; omgerekend in euro’s 90 Euro in plaats van 9 Euro.
De klamboe die we in Nederland hebben gekocht, hangt nog niet. Ter bescherming smeren we ons dan maar extra goed in. Het minder goed slapen neem ik maar op de koop toe. De bedden zijn hard en het kussen is zo hoog dat je er een nekverrekking van op loopt. Eigenhandig heb ik mijn kussensloop gevuld met twee handdoeken. Een salamander hoog op de muur houdt mij gezelschap. Wederom om zes uur opgestaan. Tijd voor een goede wasbeurt en de haren in het sop. Het water is behoorlijk koud waardoor ik ter gewenning met het hoofd begin. In een mum van tijd weer fris en fruitig.
Evenals Bisma, onze cook in Bolga, is ook Joyce heel verlegen en gedienstig. Het wordt niet ‘getolereerd’ als je hen ergens mee wilt helpen door het zelf te doen. Het geeft je lichtelijk een opgelaten gevoel.
Na een ontbijt van brood, omelet, koffie en stukjes sinaasappel, zijn we naar het ziekenhuis gelopen (op 5 minuten afstand). Isaac gaf ons een complete rondleiding door het gebouw en liet ons kennismaken met het personeel. Een aantal afdelingen waren tijdelijk samengevoegd na de ontruiming ten gevolge van het recentelijke geweld. Mensen zijn bang om over straat te gaan en houden zich gedeisd. Ook vannacht waren enkele geweerschoten te horen. Isaac liet ons ook een patient zien met een schotwond in zijn gezicht. Arrestanten geboeid onder politiebewaking in de gang. Geleidelijk begeeft men zich weer naar het ziekenhuis welke in het vijandige gebied ligt. Alle suburbs eromheen liggen in de clinch met deze zone....a war zone...it is all about independency.
Azara (assistent tandheelkunde) keek vol verwachting uit naar mijn komst. Deze morgen had ze al een handjevol patiënten voor mij verzameld. Zodoende kon ik, na een vluchtige blik in de laden, meteen aan de slag. Het merendeel spreekt geen engels, maar de plaatselijke taal. Een vertaling is dan nodig. Ook hier het besef van het belang van communiceren. Het geruststellen van een kind en de voorlichting aan patiënten. Ondanks de radio-omroep ‘by air’ meldden zich maar een paar mensen in de kliniek. Uiteindelijk heb ik vier elementen kunnen extraheren. Korte naalden ontbraken en maakt je minder wendbaar. Gelukkig heeft Wouter deze meegegeven en kan ik ze vanaf morgen gebruiken. J
Mijn vader deed vanmorgen poli en kreeg consulting room 3 toegewezen samen met een jonge bekwame assistente. Hij was nog geen vijf minuten binnen of hij stond al met een dood kind in zijn handen. De verloskundige kreeg het kind er niet uit, omdat het klem zat met de schouders. Volgens pa was het aan de huid te zien al langer dood. Het schijnt dan de kunst te zijn om het kind aan de arm naar buiten te trekken.
De ochtend werd gevuld met een vijftiental consulten (waaronder 1 man, waar een gynaecoloog echt niets mee kan). Er dienden zich drie soorten patienten aan: 1. Vleesbomen met bloedingsstoornissen. 2. buikpijnen (vaak niet van gynaecologische aard) en 3. veel infertiliteiten (onvruchtbaarheid). Maar ook mensen met rugklachten uitstralend naar benen en voeten wat meer iets is voor neurologie of orthopedie.
De vrouwen worden vaak jonger opgegeven dan hun werkelijke leeftijd is. Zo was er iemand van 27 jaar die al een kind van 17 bleek te hebben. Een simpele rekensom wekt de nodige wantrouwen. Verder bleek uit de statussen dat een overdosering wordt gegeven wat betreft antibiotica: ‘Pappen & nathouden’. Morgen de eerste operatiedag in ‘The Theatre’...de gebruikelijke engelse benaming voor O.K. (operatiekamer) waar ik zelf nog nooit van had gehoord. Hetgeen bij mij een hele andere associatie opriep....A morning full of ‘Entertainment’
Liefs, Set & Jerry (Gé of Gerard vinden ze moeilijk te onthouden! De roepnaam Jerry stamt uit de opleidingstijd in de U.S)
dinsdag 10 november 2009
maandag 9 november 2009
Aangekomen in Bawku
Rond half 11 vertrokken uit Bolga over een bompy or bumpy road....wel weer ontzettend veel gezien...van een glooiend groen landschap naar wat vlakker gebied met minder boomgroei.
Om half 1 arriveerden we bij het ziekenhuis hier...Weer heel anders opgezet....meer gebouwen en druk bezig met de renovatie. Ook het guesthouse is in een nieuw jasje gestoken met airco / vloeren / badkamer. Isaac nam ons onmiddellijk mee naar Dr Afake...hij wil graag dat we met iedereen kennis maken...door iedereen worden we hartelijk ontvangen. Inmiddels hadden zich ook al patienten gemeld voor pa...Morgen gaan we van start. Ook ik zal dan mijn ontmoetingen hebben met de mensen in de tandheelkundige kliniek. En nu genieten we nog even van een day off en van de straattaferelen hier....We hebben al heel wat foto's gemaakt...elk kiekje weer even bijzonder....En zoals julie zien, heb ik ook hier het internetcafe getraceerd...en serveren zij een trage computer....helaas geen bier! But it works!!! Evenals een ghanese SIMkaart voor in ons tweede mobieltje voor goedkoper telefoon en sms verkeer!
Liefs en laters...en wie weet een foto!
Set
(PS Coen, je krijgt de groeten van Isaac en driver Simon!)
Om half 1 arriveerden we bij het ziekenhuis hier...Weer heel anders opgezet....meer gebouwen en druk bezig met de renovatie. Ook het guesthouse is in een nieuw jasje gestoken met airco / vloeren / badkamer. Isaac nam ons onmiddellijk mee naar Dr Afake...hij wil graag dat we met iedereen kennis maken...door iedereen worden we hartelijk ontvangen. Inmiddels hadden zich ook al patienten gemeld voor pa...Morgen gaan we van start. Ook ik zal dan mijn ontmoetingen hebben met de mensen in de tandheelkundige kliniek. En nu genieten we nog even van een day off en van de straattaferelen hier....We hebben al heel wat foto's gemaakt...elk kiekje weer even bijzonder....En zoals julie zien, heb ik ook hier het internetcafe getraceerd...en serveren zij een trage computer....helaas geen bier! But it works!!! Evenals een ghanese SIMkaart voor in ons tweede mobieltje voor goedkoper telefoon en sms verkeer!
Liefs en laters...en wie weet een foto!
Set
(PS Coen, je krijgt de groeten van Isaac en driver Simon!)
Groeten uit Bolgatanga!!
Afgelopen zaterdag ging de reis voorspoedig. Een vlucht van 5 uur vanuit Parijs. In ouagadougou werden we opgewacht door Isaac Baba en driver Simon die ons naar het missionarishotel brachten. Prima kamers met klamboe en airco. Aangezien wij nogal dorstig waren, namen ze ons mee voor een ijskoudbiertje bij een of ander hotel...tafeltjes en stoeltjes in het pikkedonker (blijkbaar vanwege de mosquito's)...maar wel met live muziek.
Een onrustige en warme nacht met veel herrie...Om 6 uur stond ik al naast mijn bed.
Na een eenvoudig ontbijt met een kom oploskoffie, brood en een klodder jam, begon voor ons de rit naar Bolgatanga...toch zo'n 4 uur om te rijden. We kwamen ogen tekort...kleurrijke taferelen en veel natuurlijk groen. Enig oponthoud bij de douane...stempels en veel vragen bij het verlaten van burkina faso en het binnengaan van Ghana...Daarna was het nog een kort stukje naar Bolga waar wij nog een prima lunch hebben genuttigd. Isaac durfde ons nog niet bloot te stellen aan het Ghanese voedsel...we moesten eerst maar eens bezien hoe het er op zijn bord uitzag.
Vanmorgen (maandag) een bezoek aan Dr Awoonor in het ziekenhuis. Vanwege het feit dat de rust enigszins in Bawku is teruggekeerd, vertrekken we waarschijnlijk vanmiddag naar Bawku Hospital. We moeten allebei erg wennen aan het klimaat. Bij het minste of het geringste breekt het zweet je uit...dus we doen het vandaag nog even rustig aan.
Vanmorgen hebben we wel met Awoonor besproken dat we de laatste week terugkomen om de gynaecoloog te ontmoeten evenals het bezoek aan wat tandheelkundige klinieken in de buitendorpen....I have to hurry, internet time is up!
See you all!
Liefs Set xxx
Een onrustige en warme nacht met veel herrie...Om 6 uur stond ik al naast mijn bed.
Na een eenvoudig ontbijt met een kom oploskoffie, brood en een klodder jam, begon voor ons de rit naar Bolgatanga...toch zo'n 4 uur om te rijden. We kwamen ogen tekort...kleurrijke taferelen en veel natuurlijk groen. Enig oponthoud bij de douane...stempels en veel vragen bij het verlaten van burkina faso en het binnengaan van Ghana...Daarna was het nog een kort stukje naar Bolga waar wij nog een prima lunch hebben genuttigd. Isaac durfde ons nog niet bloot te stellen aan het Ghanese voedsel...we moesten eerst maar eens bezien hoe het er op zijn bord uitzag.
Vanmorgen (maandag) een bezoek aan Dr Awoonor in het ziekenhuis. Vanwege het feit dat de rust enigszins in Bawku is teruggekeerd, vertrekken we waarschijnlijk vanmiddag naar Bawku Hospital. We moeten allebei erg wennen aan het klimaat. Bij het minste of het geringste breekt het zweet je uit...dus we doen het vandaag nog even rustig aan.
Vanmorgen hebben we wel met Awoonor besproken dat we de laatste week terugkomen om de gynaecoloog te ontmoeten evenals het bezoek aan wat tandheelkundige klinieken in de buitendorpen....I have to hurry, internet time is up!
See you all!
Liefs Set xxx
vrijdag 6 november 2009
All Set! De reis kan beginnen!!
Lieve allemaal,
Dit is echt de laatste blog voor ons vertrek. We zijn er helemaal klaar voor!
Morgen vliegen we om half één 's middags vanaf AMS SPL naar Parijs...Aankomst in Ouaga om 20.45 uur. Ben benieuwd wanneer ik onze eerste berichten vanuit Zebila kan lanceren.
Tot gauw!
Kus,
Set & Gé
Dit is echt de laatste blog voor ons vertrek. We zijn er helemaal klaar voor!
Morgen vliegen we om half één 's middags vanaf AMS SPL naar Parijs...Aankomst in Ouaga om 20.45 uur. Ben benieuwd wanneer ik onze eerste berichten vanuit Zebila kan lanceren.
Tot gauw!
Kus,
Set & Gé
woensdag 4 november 2009
Guns Boom in Bawku Again!
Voorpagina nieuws 3 november – Benjamin Glover, journalist
Echo’s van sporadische geweerschoten, evenals een griezelig gevoel van onzekerheid, werden gehoord in Bawku laat in de nacht van gisteren na de laatste uitbraak van het conflict in de gemeente op zondag. Bij de meest recente opleving in het conflict werden ten minste drie mensen gedood en raakte een aantal anderen gewond. Winkels en overheidsgebouwen bleven gesloten terwijl twee van de drie mensen die tot dusver waren gedood tot as verbrandden in de suburb Zabugu.
Op het kritieke moment waarop de leden van de Upper East Regional Security Council bezig waren met het bezoeken van de ‘hot spots’ om de aard van de onrust te kunnen beoordelen, was juist de voorzitter van deze raad (Mr Mark Woyongo) degene die zich plat op de grond moest werpen om aan de regen van kogels te ontkomen. Tot op heden zijn negentwintig mensen gearresteerd in het kader van geweldpleging.
Ten tijde van deze verslaggeving, waren de straten volledig verlaten en werd de lucht nog steeds gevuld met geluiden van geweerschoten, met name in suburb Daduri.
Sinds het uitbreken van de laatste schietpartij (zondagavond 19.00 uur) worden inwoners gedwongen binnen te blijven. Sommigen zitten zonder voedsel en water. De oorzaak van dit geweld is tot op heden onbekend en niet bevestigd.
Door het ministerie van Binnenlandse Zaken is een avondklok ingesteld. Deze ging gisterenmiddag om 14.00 uur in en was ook vandaag nog tot 18.00 uur van kracht.
Dit vanwege het opnieuw uitbreken van geweld in Bawku. De avondklok is niet alleen bedoeld om mensenlevens en eigendommen in het gebied te beschermen, maar ook om veiligheidsdiensten in staat te stellen meer troepen in te zetten ter bevordering van de veiligheidsoperaties in Bawku.
Het eventueel herzien van de avondklok wordt gebaseerd op de situatie in het gebied na de dag van vandaag. De voorzitter van de Veiligheidsraad gaf een persconferentie voor het politiebureau. Twee mensen kwamen om ten gevolge van verbranding en een derde door een geweerskogel. De overige gewonden werden overgebracht naar Bawku Presbyterian Hospital (Onze bestemming!).
STATE OF EMERGENCY MUST BE DECLARED IN BAWKU TO HELP CURTAIL THE RAMPANT SHOOTING!!! De noodtoestand moet worden uitgeroepen in Bawku om de onophoudelijke schietpartijen te beperken en tot stilstand te brengen.
Maandagavond kwam de telefonische bevestiging van John Abugri dat we toch kunnen komen. In eerste instantie blijven we in de Upper East Regio, zo dicht mogelijk in de buurt van Bawku. Zoals afgesproken vliegen we naar Ouaga waar we opgevangen worden door de driver.Hij zal ons de volgende dag naar Zebila brengen.
Volgens zeggen ziet het guesthouse er goed uit en is het zo’n 8 minuten lopen van het ziekenhuis. Mocht er in Zebila te weinig werkgelegenheid zijn, dan kunnen we alsnog doorreizen naar Wa, de westelijke regio van Noord Ghana….Expect the Unexpected!
We houden de spanning erin!
Na dit nieuwsbericht te hebben gelezen, schiet het toch even door mijn hoofd. Wat als wij vorig weekend al waren vertrokken? Het heeft zo moeten zijn....blij toe! Ben niet bang, echter wel alert!
Liefs,
Set
Echo’s van sporadische geweerschoten, evenals een griezelig gevoel van onzekerheid, werden gehoord in Bawku laat in de nacht van gisteren na de laatste uitbraak van het conflict in de gemeente op zondag. Bij de meest recente opleving in het conflict werden ten minste drie mensen gedood en raakte een aantal anderen gewond. Winkels en overheidsgebouwen bleven gesloten terwijl twee van de drie mensen die tot dusver waren gedood tot as verbrandden in de suburb Zabugu.
Op het kritieke moment waarop de leden van de Upper East Regional Security Council bezig waren met het bezoeken van de ‘hot spots’ om de aard van de onrust te kunnen beoordelen, was juist de voorzitter van deze raad (Mr Mark Woyongo) degene die zich plat op de grond moest werpen om aan de regen van kogels te ontkomen. Tot op heden zijn negentwintig mensen gearresteerd in het kader van geweldpleging.
Ten tijde van deze verslaggeving, waren de straten volledig verlaten en werd de lucht nog steeds gevuld met geluiden van geweerschoten, met name in suburb Daduri.
Sinds het uitbreken van de laatste schietpartij (zondagavond 19.00 uur) worden inwoners gedwongen binnen te blijven. Sommigen zitten zonder voedsel en water. De oorzaak van dit geweld is tot op heden onbekend en niet bevestigd.
Door het ministerie van Binnenlandse Zaken is een avondklok ingesteld. Deze ging gisterenmiddag om 14.00 uur in en was ook vandaag nog tot 18.00 uur van kracht.
Dit vanwege het opnieuw uitbreken van geweld in Bawku. De avondklok is niet alleen bedoeld om mensenlevens en eigendommen in het gebied te beschermen, maar ook om veiligheidsdiensten in staat te stellen meer troepen in te zetten ter bevordering van de veiligheidsoperaties in Bawku.
Het eventueel herzien van de avondklok wordt gebaseerd op de situatie in het gebied na de dag van vandaag. De voorzitter van de Veiligheidsraad gaf een persconferentie voor het politiebureau. Twee mensen kwamen om ten gevolge van verbranding en een derde door een geweerskogel. De overige gewonden werden overgebracht naar Bawku Presbyterian Hospital (Onze bestemming!).
STATE OF EMERGENCY MUST BE DECLARED IN BAWKU TO HELP CURTAIL THE RAMPANT SHOOTING!!! De noodtoestand moet worden uitgeroepen in Bawku om de onophoudelijke schietpartijen te beperken en tot stilstand te brengen.
Maandagavond kwam de telefonische bevestiging van John Abugri dat we toch kunnen komen. In eerste instantie blijven we in de Upper East Regio, zo dicht mogelijk in de buurt van Bawku. Zoals afgesproken vliegen we naar Ouaga waar we opgevangen worden door de driver.Hij zal ons de volgende dag naar Zebila brengen.
Volgens zeggen ziet het guesthouse er goed uit en is het zo’n 8 minuten lopen van het ziekenhuis. Mocht er in Zebila te weinig werkgelegenheid zijn, dan kunnen we alsnog doorreizen naar Wa, de westelijke regio van Noord Ghana….Expect the Unexpected!
We houden de spanning erin!
Na dit nieuwsbericht te hebben gelezen, schiet het toch even door mijn hoofd. Wat als wij vorig weekend al waren vertrokken? Het heeft zo moeten zijn....blij toe! Ben niet bang, echter wel alert!
Liefs,
Set
dinsdag 3 november 2009
Reageren?....Ja, dat kan!
Menigeen vraagt of het mogelijk is om op blogberichten te reageren.
Ja, dat is mogelijk. Graag zelfs! Hoe dan?
Onder elk bericht staat het woord ‘reactie.’
Als je daarop klikt, verschijnt onder het pijltje van ‘reageer als’ een keuzemenu.
Selecteer de optie ‘Naam / URL’. Eigen naam invullen om vervolgens door te kunnen gaan.
In het witte kader kan een bericht getypt worden. Alvorens de reactie te kunnen plaatsen, moet je op ‘voorbeeld’ klikken …en daarna op ‘reactie plaatsen’….et voilà!
En zo ook op afstand blijft de stroom van verhalen in beweging…over & weer! Real fun!
Liefs,
Set
Ja, dat is mogelijk. Graag zelfs! Hoe dan?
Onder elk bericht staat het woord ‘reactie.’
Als je daarop klikt, verschijnt onder het pijltje van ‘reageer als’ een keuzemenu.
Selecteer de optie ‘Naam / URL’. Eigen naam invullen om vervolgens door te kunnen gaan.
In het witte kader kan een bericht getypt worden. Alvorens de reactie te kunnen plaatsen, moet je op ‘voorbeeld’ klikken …en daarna op ‘reactie plaatsen’….et voilà!
En zo ook op afstand blijft de stroom van verhalen in beweging…over & weer! Real fun!
Liefs,
Set
maandag 2 november 2009
Rassenrellen in Bawku!
De afgelopen 24 uur ontving Harm Jan teleurstellende berichten van John Abugri, de general manager. De politieke situatie in Bawku is onstuimig….Er zijn rassenrellen en er wordt geschoten. Is het wel veilig voor ons om nu af te reizen?
Vanmorgen nieuwe berichtgevingen: Three plans for Dr. Bouw
Indien de situatie veilig te noemen is, wordt plan A gevolgd. Dit houdt in dat wij door de driver naar Bawku gebracht worden. Een alternatief is Zebila of Bolga….een derde mogelijkheid is UPPER WEST (Bawku ligt in Upper East) om te gaan werken met Dr. Alexis….Van harte hopen wij dat één van de drie programma’s tot uitvoer kan worden gebracht, want we hebben ons er zo op verheugd! Echter onze veiligheid staat voorop.
Vanavond zullen wij nog contact hebben met Harm jan. Volgens hem kunnen wij gewoon op pad gaan. Isaac Baba, onze contactpersoon, schijnt heel voorzichtig te zijn. Zebila ligt vlakbij Bawku, maar ver genoeg van de onrusten. We houden goede moed!
Wordt vervolgd!
Set
Vanmorgen nieuwe berichtgevingen: Three plans for Dr. Bouw
Indien de situatie veilig te noemen is, wordt plan A gevolgd. Dit houdt in dat wij door de driver naar Bawku gebracht worden. Een alternatief is Zebila of Bolga….een derde mogelijkheid is UPPER WEST (Bawku ligt in Upper East) om te gaan werken met Dr. Alexis….Van harte hopen wij dat één van de drie programma’s tot uitvoer kan worden gebracht, want we hebben ons er zo op verheugd! Echter onze veiligheid staat voorop.
Vanavond zullen wij nog contact hebben met Harm jan. Volgens hem kunnen wij gewoon op pad gaan. Isaac Baba, onze contactpersoon, schijnt heel voorzichtig te zijn. Zebila ligt vlakbij Bawku, maar ver genoeg van de onrusten. We houden goede moed!
Wordt vervolgd!
Set
zaterdag 31 oktober 2009
Noodtroepen!
De communicatie met Ghana verloopt traag. Op de valreep moest het artsendiploma van pa nog in het engels vertaald worden…opereren onder eigen verantwoordelijkheid, laten we maar zeggen. Onze aankomsttijden zijn bekend zodat een driver gereed zal staan ‘to pick us up.’ Een misunderstanding van Isaac Baba…De vraag van de kliniek aan Evelyn (mijn moeder) om verdoving mee te nemen…’They don’t have any’. Komt voor elkaar!
Via internet heeft pa toch nog wat eendenbekken besteld. Specula’s welke de ‘wasmachine’ in kunnen, leken hem toch een beter / veiliger / schoner idee dan de plastic disposables die slecht schoon te maken zijn. Kleine moeite, gewoon doen! Zo ook de extractietang en de instrumenten voor gebitsreiniging die ik meeneem. Bij ons in overvloed en daar zo gewenst.
Theo Ferguson (tandarts) zal ons ook voor een week vergezellen. Hij reist af naar Bawku om de bouw in ogenschouw te nemen. Tevens is hij van plan om langs de outposts te gaan om te bezien wat op tandheelkundig vlak nodig is. Uiteraard ga ik graag met hem mee!
Deze week ontving ik over de post nog een doos gevuld met anesthesie en naalden van Wouter, mijn collega & vriend. Een bijdrage ter bevordering van het comfort van mijn patiënten daar. Ontzettend bedankt! In de praktijk reageren de mensen ook enthousiast. De Oohhs & aahhs worden geslaakt. Een beduidend minder hard gekerm als men hoort over de omstandigheden aldaar.
Ben Scholten van mijn Rotaryclub leverde bij mij thuis nog een lading schoolspullen af. Het gaat beslist allemaal mee, ook al moet de voorgenomen hoeveelheid leesvoer hun plaats in de koffer daarvoor afstaan.
Mijn assistente Wendy verblijdde mij ook met een verrassing. Het eerste wat ik deed, bij het zien van Bonito op mijn toetsenbord, was een lachende ‘Hi’ uitbrengen. Ontzettend lief dat zij zo meeleeft. Een knuffelaap met strohoed, een lief kaartje en wat snoeperijen en genot voor onderweg. Het zijn de kleine dingen die het doen.
De gezonde spanning stijgt…prikkelingen alom bij ons naderende vertrek!
Via internet heeft pa toch nog wat eendenbekken besteld. Specula’s welke de ‘wasmachine’ in kunnen, leken hem toch een beter / veiliger / schoner idee dan de plastic disposables die slecht schoon te maken zijn. Kleine moeite, gewoon doen! Zo ook de extractietang en de instrumenten voor gebitsreiniging die ik meeneem. Bij ons in overvloed en daar zo gewenst.
Theo Ferguson (tandarts) zal ons ook voor een week vergezellen. Hij reist af naar Bawku om de bouw in ogenschouw te nemen. Tevens is hij van plan om langs de outposts te gaan om te bezien wat op tandheelkundig vlak nodig is. Uiteraard ga ik graag met hem mee!
Deze week ontving ik over de post nog een doos gevuld met anesthesie en naalden van Wouter, mijn collega & vriend. Een bijdrage ter bevordering van het comfort van mijn patiënten daar. Ontzettend bedankt! In de praktijk reageren de mensen ook enthousiast. De Oohhs & aahhs worden geslaakt. Een beduidend minder hard gekerm als men hoort over de omstandigheden aldaar.
Ben Scholten van mijn Rotaryclub leverde bij mij thuis nog een lading schoolspullen af. Het gaat beslist allemaal mee, ook al moet de voorgenomen hoeveelheid leesvoer hun plaats in de koffer daarvoor afstaan.
Mijn assistente Wendy verblijdde mij ook met een verrassing. Het eerste wat ik deed, bij het zien van Bonito op mijn toetsenbord, was een lachende ‘Hi’ uitbrengen. Ontzettend lief dat zij zo meeleeft. Een knuffelaap met strohoed, een lief kaartje en wat snoeperijen en genot voor onderweg. Het zijn de kleine dingen die het doen.
De gezonde spanning stijgt…prikkelingen alom bij ons naderende vertrek!
Kus,
Set
maandag 26 oktober 2009
De expeditie kan van start!
Ben er absoluut niet klaar mee. Nee, ik ben er volledig klaar voor!
Wat mij betreft vertrekt de karavaan 'Friends of Bawku' morgen al. Op wat kleine dingetjes na, is alles keurig ingepakt. Ook de kleurige lampionen van Gelske om de peertjes aan het plafond meer sfeer te doen laten uitstralen. Een laatste bezoek aan Bever sport leverde een heuse Northface duffle (inhoud 140 liter), een rugzakje en twee schattige lichtgewicht cups op. Deze twee dotten kunnen we gebruiken voor zo nu en dan een afzakkertje laat op de avond….Of zullen we telkens vroeg in onze lakenzak kruipen om met het schijnsel van de zaklamp nog wat te lezen? Uitgerust zullen we terugkeren!
In mijn laatste blog sprak ik over de natuurlijke loop van een bevalling…het wachten en wachten waarover Harm Jan ons vertelde. Je kan beter gaan slapen in plaats van nachtelijk ijsberen door de gangen, want dan ben jij degene die als een wrak terugkomt.
Zaterdag en zondag had ik een wellness in private ochtend. Je kunt een zwartgezichtje zijn, maar ook een witgezichtje…De hoogste tijd voor een zonnebankkuurtje.Wat knapt een mens daarvan op, zeg! Heerlijk…Terwijl ik onder de zonnehemel lag, schoot mij nog één en ander te binnen van ons bezoekje aan HJ en Gelske.
Overigens had mijn vader zijn eigen lijst gemaakt. Leuk om te zien hoe iedereen dat op eigen wijze vormgeeft. Keurige rijen en kolommen met bovenaan de kopjes item, waar te halen en klaar. Aangezien wij nooit samen een lange tijd op pad zijn geweest, kan ik mij goed voorstellen dat wij elkaar weer vanuit geheel andere invalshoeken gaan meemaken….van toegevoegde waarde.
Die avond werden ons zoveel nuttige tips aangereikt dat het de nachtrust niet bepaald ten goede kwam. Een éénpersoons dekbedovertrek is eenvoudig te vermaken tot een lakenzak. Vergeet ook de kussenslopen niet voor het schone idee. Op de markt in Bawku zijn hele mooie stoffen te verkrijgen. Leuk als tafelkleed of voor het maken van een jurk. ‘Zie je het voor je, Liset in een jurk?’ Een prompt reageren van mijn moeder.
De stoffen worden nog ouderwets afgemeten in yards en ook daarbij is afdingen een sport. Pingel met het volk mee, want dat vinden de Ghanezen ook leuk. Op mijn moeders verlanglijstje staan nu al fraaie kettingen en kleine beeldjes.
Korte broeken, gedragen door vrouwen, worden niet gewaardeerd. In Game Molepark kan het wel. Daar is zelfs het dragen van een bikini toegestaan. Jippie! Eindelijk zon op het gehele lijf. Zodra we aankomen moeten we wel dagelijks informeren wanneer we het park kunnen gaan bezoeken (This is Africa!) gecombineerd met een afspraak met dokter Gandau in Tamale (tandheelkundige klinieken).
Ook voor onze veiligheid is het beter om na 18.00 uur niet meer de straat op te gaan. Dit in verband met de slecht begaanbare wegen. We zullen goed uitkijken en de gevaren niet onnodig opzoeken.
Op zaterdagavond zullen we in Ouaga arriveren. Hopelijk is onze bagage er ook. Zo niet, dan moeten we erop wachten. Gelukkig hebben we een multiple entry visum voor Burkina Faso.
Voordat we doorreizen naar Bawku zullen we de supermarkt binnengaan voor veel water, frisdank, versnaperingen en lekker bier. Vanwege het flauwe brood zal onze zoutbehoefte met de dag toenemen. Mijn vader deelde mij meteen de boodschappenrol toe: ‘Wat we moeten kopen, weet Lisette wel!’ En bedankt…haha.
Tegen de middag zullen we aankomen op de plaats van bestemming. Hoogstwaarschijnlijk is er geen ontvangst comité waardoor wij ons zelf zullen moeten vermaken. Tevens kan het best zo zijn dat de kamers nog niet schoon zijn, zodat wij zelf de bezem ter hand zullen moeten nemen. Prima rol voor pa! Een eerlijke taakverdeling.
Maandag de 9e gaat ‘de show’ dan echt beginnen! We laten het allemaal eerst maar eens over ons heen komen…Het zal beslist indrukwekkend zijn. Aangrijpend ook. Gaandeweg zullen we hopelijk onze weg daarin vinden. In ieder geval weet ik nu al dat we ogen tekort zullen komen. We gaan er een prachtig avontuur van maken…en met volle teugen genieten!!
Kan haast niet wachten….
Vanmiddag een mantoux-prik gehaald (tuberculose)…over drie dagen de huidreactie laten aflezen in Lelystad. Dit in de herhaling twee maanden na terugkeer in Nederland.
Liefs Set
Wat mij betreft vertrekt de karavaan 'Friends of Bawku' morgen al. Op wat kleine dingetjes na, is alles keurig ingepakt. Ook de kleurige lampionen van Gelske om de peertjes aan het plafond meer sfeer te doen laten uitstralen. Een laatste bezoek aan Bever sport leverde een heuse Northface duffle (inhoud 140 liter), een rugzakje en twee schattige lichtgewicht cups op. Deze twee dotten kunnen we gebruiken voor zo nu en dan een afzakkertje laat op de avond….Of zullen we telkens vroeg in onze lakenzak kruipen om met het schijnsel van de zaklamp nog wat te lezen? Uitgerust zullen we terugkeren!
In mijn laatste blog sprak ik over de natuurlijke loop van een bevalling…het wachten en wachten waarover Harm Jan ons vertelde. Je kan beter gaan slapen in plaats van nachtelijk ijsberen door de gangen, want dan ben jij degene die als een wrak terugkomt.
Zaterdag en zondag had ik een wellness in private ochtend. Je kunt een zwartgezichtje zijn, maar ook een witgezichtje…De hoogste tijd voor een zonnebankkuurtje.Wat knapt een mens daarvan op, zeg! Heerlijk…Terwijl ik onder de zonnehemel lag, schoot mij nog één en ander te binnen van ons bezoekje aan HJ en Gelske.
Overigens had mijn vader zijn eigen lijst gemaakt. Leuk om te zien hoe iedereen dat op eigen wijze vormgeeft. Keurige rijen en kolommen met bovenaan de kopjes item, waar te halen en klaar. Aangezien wij nooit samen een lange tijd op pad zijn geweest, kan ik mij goed voorstellen dat wij elkaar weer vanuit geheel andere invalshoeken gaan meemaken….van toegevoegde waarde.
Die avond werden ons zoveel nuttige tips aangereikt dat het de nachtrust niet bepaald ten goede kwam. Een éénpersoons dekbedovertrek is eenvoudig te vermaken tot een lakenzak. Vergeet ook de kussenslopen niet voor het schone idee. Op de markt in Bawku zijn hele mooie stoffen te verkrijgen. Leuk als tafelkleed of voor het maken van een jurk. ‘Zie je het voor je, Liset in een jurk?’ Een prompt reageren van mijn moeder.
De stoffen worden nog ouderwets afgemeten in yards en ook daarbij is afdingen een sport. Pingel met het volk mee, want dat vinden de Ghanezen ook leuk. Op mijn moeders verlanglijstje staan nu al fraaie kettingen en kleine beeldjes.
Korte broeken, gedragen door vrouwen, worden niet gewaardeerd. In Game Molepark kan het wel. Daar is zelfs het dragen van een bikini toegestaan. Jippie! Eindelijk zon op het gehele lijf. Zodra we aankomen moeten we wel dagelijks informeren wanneer we het park kunnen gaan bezoeken (This is Africa!) gecombineerd met een afspraak met dokter Gandau in Tamale (tandheelkundige klinieken).
Ook voor onze veiligheid is het beter om na 18.00 uur niet meer de straat op te gaan. Dit in verband met de slecht begaanbare wegen. We zullen goed uitkijken en de gevaren niet onnodig opzoeken.
Op zaterdagavond zullen we in Ouaga arriveren. Hopelijk is onze bagage er ook. Zo niet, dan moeten we erop wachten. Gelukkig hebben we een multiple entry visum voor Burkina Faso.
Voordat we doorreizen naar Bawku zullen we de supermarkt binnengaan voor veel water, frisdank, versnaperingen en lekker bier. Vanwege het flauwe brood zal onze zoutbehoefte met de dag toenemen. Mijn vader deelde mij meteen de boodschappenrol toe: ‘Wat we moeten kopen, weet Lisette wel!’ En bedankt…haha.
Tegen de middag zullen we aankomen op de plaats van bestemming. Hoogstwaarschijnlijk is er geen ontvangst comité waardoor wij ons zelf zullen moeten vermaken. Tevens kan het best zo zijn dat de kamers nog niet schoon zijn, zodat wij zelf de bezem ter hand zullen moeten nemen. Prima rol voor pa! Een eerlijke taakverdeling.
Maandag de 9e gaat ‘de show’ dan echt beginnen! We laten het allemaal eerst maar eens over ons heen komen…Het zal beslist indrukwekkend zijn. Aangrijpend ook. Gaandeweg zullen we hopelijk onze weg daarin vinden. In ieder geval weet ik nu al dat we ogen tekort zullen komen. We gaan er een prachtig avontuur van maken…en met volle teugen genieten!!
Kan haast niet wachten….
Vanmiddag een mantoux-prik gehaald (tuberculose)…over drie dagen de huidreactie laten aflezen in Lelystad. Dit in de herhaling twee maanden na terugkeer in Nederland.
Liefs Set
vrijdag 23 oktober 2009
Hemeltje Lief!
Gisteren was het mijn gebruikelijke vrije dag. De laatste weken gaat deze dag compleet op aan de vele dingen die geregeld moeten worden. Mijn hoofd stroomt over met allerlei ideeën. Om de haverklap doemen deze op…als pop ups op een scherm. De veelheid maakt dat ik nu dingen vergeet. Ik loop rond met een stapeltje memo’s in mijn kontzak en met een potlood achter het oor.
Wat heb ik zoal gedaan?
Diverse stapeltjes kleding in mijn koffer gelegd….Rondje HEMA, Blokker, Etos en apotheek. Helaas is de schoenmaker niet in staat om mijn Camel rugzak te repareren. Een prima excuus om mijzelf een splinternieuwe cadeau te doen. Jippie!
Vervolgens de Albert Hein in voor kippenbouillon, koffie, thee en pindakaas. Instant sauzen, smeerpaté, vispaté, crackers en sultana’s (normaal eet ik die nooit, maar misschien krijg ik een flauw moment)….Hemeltje Lief, waar ga ik het allemaal laten?
Evelien, mijn collega next door, was afgelopen woensdag in haar lunchpauze de Wibra ingedoken voor allerlei cadeautjes voor de kindertjes….geweldig lief en ontroerend!
Ruim drieënhalve kilo aan schriftjes, potloden, pennen, gummen en ballonnen…You name it and it’s there! Ontzettend bedankt!! Het gaat allemaal mee! De blijde kindergezichtjes zie ik nu al voor mij J
’s Avonds, op naar Wageningen voor een bezoek aan Harm Jan, onder andere de voorzitter van de Stichting. Mijn vader op het puntje van de bank met pen en papier in de aanslag….Vragen & antwoorden. Wat staat ons allemaal te wachten?
De wisselkoersen zijn veranderd. Sinds juli 2007 zijn de oude Cedi’s ingeruild voor de nieuwe…een redenominatie waarbij 10.000 Cedi’s plaats maken voor 1 Cedi (2 Cedi = 1 Euro). Hoeveel Euro’s nemen wij cash mee? In Bolga bestaat de mogelijkheid om te pinnen, echter de werking van de flappentapper in Bawku is twijfelachtig. Coupures van twintig, tien en vijf euro worden ons aangeraden. Eveneens het advies om cash verdeeld op te bergen, mocht er toch een roofoverval plaatsvinden. Vooral niet protesteren!
Een bellenknaller is om simlockvrije telefoons bij ons te hebben, zodat we gebruik kunnen maken van lokale simcards….Mams focust zich momenteel verwoed op de e-mail. Er is een internetcafé in de buurt waar ik mijn updates geregeld richting Nederland hoop te kunnen lanceren…onderwijl veelvuldig opslaan, mocht de stroom plots uitvallen.
Op zo’n avond schiet je van alles door het hoofd…malaria, diarree…noem het maar op. In geval van ‘enkel’diarree…de immodium paraat en gewoon slikken….Een bijkomende koorts? De reisthermometer als travelmate…Dan starten met een kuurtje Ciproxin (antibiotica). Voor de zekerheid heb ik vandaag twee verschillende kuren gehaald bij de apotheek.
Aangezien we een korte overstap hebben in Parijs, is het handig als wij niet langdurig hoeven wachten op onze bagage. Een prioritylabel bij het inchecken is misschien een idee, zodat de bagage niet achterin het laadruim belandt. Volgens mij vindt een automatische transfer plaats, maar daar ben ik niet zeker van. Dat zal ik nog even bij Paula informeren.
Het is de bedoeling dat pa ook wat uurtjes les gaat geven. Is er een beamer aanwezig? Naar zeggen wel, maar of het ook werkt is een tweede. Besloten wordt om het zonder een beamer te stellen…doet hij het wel, dan is dat mooi meegenomen. Druk met een tal van onderwerpen: hypertensie (verhoogde bloeddruk), kunstverlossing (het vak op zich is al een kunst apart, vind ik), bloedingen en andere complicaties (ook postpartum, na de bevalling), de normale bevalling en de zwangerschap an sich (fysiologie & anatomie en de controles). Harm Jan gaf weleens college aan zo’n zeventig man. Velen zijn beslist leergierig, echter het duurt soms even voordat het hen invalt…al deden ze HJ, na een half jaar geen scholing te hebben gehad, ook verbazen. Het is maar afwachten wie van de staf aanwezig zal zijn.
Ik spring een beetje van de hak op de tak, echter een avond als deze kan niet verlopen zonder wendingen….Zo hadden we het wederom over souvenirs en lekkernijen waarop vervolgens de switch wordt gemaakt naar speculaas….Ja, het is bijna Sinterklaas….maar dit ging over het ‘vrouwvriendelijke speculum’…in meervoud specula….aaaa’s….de eendenbek om in lichaamsopeningen te kunnen kijken. De details zal ik jullie verder besparen….In het ziekenhuis zijn een paar van dit soort hulpmiddelen aanwezig, echter zonder licht. De mogelijkheid werd geopperd om wegwerpspecula (disposable in de ruimste zin van het woord…lees ‘zuinig mee omspringen’) mee te nemen en om een lichtbron aan te schaffen.
Voor mij is het leuk om zo nu en dan mee te lopen in het ziekenhuis ten aanzien van de gynaecologie, de chirurgie en de andere afdelingen buiten de tandheelkunde. Pa zal het ten aanzien van zijn eigen vakgebied dieper moeten aftasten…Het is belangrijk om inzicht te krijgen hoe zij de dingen aanpakken met de beperkte middelen die aanwezig zijn. Veelal zouden wij de problemen die zich voor kunnen doen anders oplossen. Eveneens van groot belang is het herkennen van malaria en hoe ze dat behandelen. De situatie omtrent de politieke veiligheid is nu rustig hetgeen zou kunnen betekenen dat het op de poli best druk zal kunnen gaan worden….afwachten dus….Alle opdrachten voor of na de operatie dienen opgeschreven te worden….de hoeveelheid benodigde infuusvloeistoffen en pijnstilling. Er is geen morfine, slechts brufen-achtige stoffen…ook is er betadine pre –en postoperatief. Tevens het advies om de jonge doktoren zoveel mogelijk zelf te laten doen….Ga er heen met de insteek: ‘Niet zoveel mogelijk willen doen, maar zoveel mogelijk willen overdragen’….De verloskundigen vinden het fijn als je contact met hen onderhoudt….de visites op de kraamafdeling…de jonge dokters zijn vooral druk en overbelast. Toon niet teveel overwicht, want dan slaan ze door of dicht....één van de twee!
Momenteel is er geen echoapparaat…alles gaat op de ouderwetse manier…Mijn vader verschoot bijna van kleur…..Doen wat je ingegeven wordt….De eerste twee dagen niet verder gaan dan blijven kijken en vragen…Wat denken jullie dat het is? Wat ga je doen? Het is belangrijk om meer te weten te komen over malaria. Hoeveel malaria heerst er? Er zijn vacuümextractors, echter deze worden niet gebruikt…..men wacht en wacht op het moment dat het kind eruit komt…de natuurlijke gang…de natuurlijke loop…de natuurlijkheid der dingen. We’ll wait and see…..
Vanaf een uur of acht is er een ontbijt…om de dag een gekookt of een gebakken ei. Aan het brood zit weinig smaak…het is flauw….dus met de dag zal onze behoefte aan zout groeien! Neem extra koffie en kaas mee….De ochtendronde is na het middaguur afgelopen….daarna volgen lunch en siësta…a fiësta! Even liggen….een boekje lezen of internetten! Na vieren koelt de temperatuur wat af en kan eventueel het lesgeven beginnen. Mijzelf heb ik voorgenomen om ook langs enkele scholen langs te gaan. Het guesthouse uit, op de hoek aan de rechterkant, staat een schooltje met blauwe muren….ben zo benieuwd!
Onze cook informeert wat wij graag zouden willen eten voor lunch en diner….Aan een gebraden kippetje begint zij niet, aangezien zij de kip de nek om moet draaien en het arme dier zijn veren moet plukken. Parelhoen schijnt zij wel te bereiden. Op de markt is ook geitenvlees verkrijgbaar, echter daar schijn je je tanden en gewrichten op te breken …zo taai! Zo te horen, is het bier daar overheerlijk!....gelardeerd met wat nootjes en een blokje kaas uit Nederland…Ik zie ons al zitten aan het eind van de dag….recapitulerend…om vervolgens vroeg inde lakenzak te kruipen…onder de klamboe….met een goed boek of een welklinkende noot (ben zo blij met mijn iPod!)….Slaap lekker!
De avond vloog om….pa & ma weer bij hun thuis afgezet en de tandheelkundige voorraad van Wim Leenstra ingeladen, samen met de vermaakte broeken en mijn waanzinnig herstelde T-shirt (en dat voor diep pijs!)….Morgen een laatste bezoekje aan Bever sport….Alles gaat hoe dan ook mee!
Over twee weken is het zover!....Joehoe!
Kus, Setje….
Wat heb ik zoal gedaan?
Diverse stapeltjes kleding in mijn koffer gelegd….Rondje HEMA, Blokker, Etos en apotheek. Helaas is de schoenmaker niet in staat om mijn Camel rugzak te repareren. Een prima excuus om mijzelf een splinternieuwe cadeau te doen. Jippie!
Vervolgens de Albert Hein in voor kippenbouillon, koffie, thee en pindakaas. Instant sauzen, smeerpaté, vispaté, crackers en sultana’s (normaal eet ik die nooit, maar misschien krijg ik een flauw moment)….Hemeltje Lief, waar ga ik het allemaal laten?
Evelien, mijn collega next door, was afgelopen woensdag in haar lunchpauze de Wibra ingedoken voor allerlei cadeautjes voor de kindertjes….geweldig lief en ontroerend!
Ruim drieënhalve kilo aan schriftjes, potloden, pennen, gummen en ballonnen…You name it and it’s there! Ontzettend bedankt!! Het gaat allemaal mee! De blijde kindergezichtjes zie ik nu al voor mij J
’s Avonds, op naar Wageningen voor een bezoek aan Harm Jan, onder andere de voorzitter van de Stichting. Mijn vader op het puntje van de bank met pen en papier in de aanslag….Vragen & antwoorden. Wat staat ons allemaal te wachten?
De wisselkoersen zijn veranderd. Sinds juli 2007 zijn de oude Cedi’s ingeruild voor de nieuwe…een redenominatie waarbij 10.000 Cedi’s plaats maken voor 1 Cedi (2 Cedi = 1 Euro). Hoeveel Euro’s nemen wij cash mee? In Bolga bestaat de mogelijkheid om te pinnen, echter de werking van de flappentapper in Bawku is twijfelachtig. Coupures van twintig, tien en vijf euro worden ons aangeraden. Eveneens het advies om cash verdeeld op te bergen, mocht er toch een roofoverval plaatsvinden. Vooral niet protesteren!
Een bellenknaller is om simlockvrije telefoons bij ons te hebben, zodat we gebruik kunnen maken van lokale simcards….Mams focust zich momenteel verwoed op de e-mail. Er is een internetcafé in de buurt waar ik mijn updates geregeld richting Nederland hoop te kunnen lanceren…onderwijl veelvuldig opslaan, mocht de stroom plots uitvallen.
Op zo’n avond schiet je van alles door het hoofd…malaria, diarree…noem het maar op. In geval van ‘enkel’diarree…de immodium paraat en gewoon slikken….Een bijkomende koorts? De reisthermometer als travelmate…Dan starten met een kuurtje Ciproxin (antibiotica). Voor de zekerheid heb ik vandaag twee verschillende kuren gehaald bij de apotheek.
Aangezien we een korte overstap hebben in Parijs, is het handig als wij niet langdurig hoeven wachten op onze bagage. Een prioritylabel bij het inchecken is misschien een idee, zodat de bagage niet achterin het laadruim belandt. Volgens mij vindt een automatische transfer plaats, maar daar ben ik niet zeker van. Dat zal ik nog even bij Paula informeren.
Het is de bedoeling dat pa ook wat uurtjes les gaat geven. Is er een beamer aanwezig? Naar zeggen wel, maar of het ook werkt is een tweede. Besloten wordt om het zonder een beamer te stellen…doet hij het wel, dan is dat mooi meegenomen. Druk met een tal van onderwerpen: hypertensie (verhoogde bloeddruk), kunstverlossing (het vak op zich is al een kunst apart, vind ik), bloedingen en andere complicaties (ook postpartum, na de bevalling), de normale bevalling en de zwangerschap an sich (fysiologie & anatomie en de controles). Harm Jan gaf weleens college aan zo’n zeventig man. Velen zijn beslist leergierig, echter het duurt soms even voordat het hen invalt…al deden ze HJ, na een half jaar geen scholing te hebben gehad, ook verbazen. Het is maar afwachten wie van de staf aanwezig zal zijn.
Ik spring een beetje van de hak op de tak, echter een avond als deze kan niet verlopen zonder wendingen….Zo hadden we het wederom over souvenirs en lekkernijen waarop vervolgens de switch wordt gemaakt naar speculaas….Ja, het is bijna Sinterklaas….maar dit ging over het ‘vrouwvriendelijke speculum’…in meervoud specula….aaaa’s….de eendenbek om in lichaamsopeningen te kunnen kijken. De details zal ik jullie verder besparen….In het ziekenhuis zijn een paar van dit soort hulpmiddelen aanwezig, echter zonder licht. De mogelijkheid werd geopperd om wegwerpspecula (disposable in de ruimste zin van het woord…lees ‘zuinig mee omspringen’) mee te nemen en om een lichtbron aan te schaffen.
Voor mij is het leuk om zo nu en dan mee te lopen in het ziekenhuis ten aanzien van de gynaecologie, de chirurgie en de andere afdelingen buiten de tandheelkunde. Pa zal het ten aanzien van zijn eigen vakgebied dieper moeten aftasten…Het is belangrijk om inzicht te krijgen hoe zij de dingen aanpakken met de beperkte middelen die aanwezig zijn. Veelal zouden wij de problemen die zich voor kunnen doen anders oplossen. Eveneens van groot belang is het herkennen van malaria en hoe ze dat behandelen. De situatie omtrent de politieke veiligheid is nu rustig hetgeen zou kunnen betekenen dat het op de poli best druk zal kunnen gaan worden….afwachten dus….Alle opdrachten voor of na de operatie dienen opgeschreven te worden….de hoeveelheid benodigde infuusvloeistoffen en pijnstilling. Er is geen morfine, slechts brufen-achtige stoffen…ook is er betadine pre –en postoperatief. Tevens het advies om de jonge doktoren zoveel mogelijk zelf te laten doen….Ga er heen met de insteek: ‘Niet zoveel mogelijk willen doen, maar zoveel mogelijk willen overdragen’….De verloskundigen vinden het fijn als je contact met hen onderhoudt….de visites op de kraamafdeling…de jonge dokters zijn vooral druk en overbelast. Toon niet teveel overwicht, want dan slaan ze door of dicht....één van de twee!
Momenteel is er geen echoapparaat…alles gaat op de ouderwetse manier…Mijn vader verschoot bijna van kleur…..Doen wat je ingegeven wordt….De eerste twee dagen niet verder gaan dan blijven kijken en vragen…Wat denken jullie dat het is? Wat ga je doen? Het is belangrijk om meer te weten te komen over malaria. Hoeveel malaria heerst er? Er zijn vacuümextractors, echter deze worden niet gebruikt…..men wacht en wacht op het moment dat het kind eruit komt…de natuurlijke gang…de natuurlijke loop…de natuurlijkheid der dingen. We’ll wait and see…..
Vanaf een uur of acht is er een ontbijt…om de dag een gekookt of een gebakken ei. Aan het brood zit weinig smaak…het is flauw….dus met de dag zal onze behoefte aan zout groeien! Neem extra koffie en kaas mee….De ochtendronde is na het middaguur afgelopen….daarna volgen lunch en siësta…a fiësta! Even liggen….een boekje lezen of internetten! Na vieren koelt de temperatuur wat af en kan eventueel het lesgeven beginnen. Mijzelf heb ik voorgenomen om ook langs enkele scholen langs te gaan. Het guesthouse uit, op de hoek aan de rechterkant, staat een schooltje met blauwe muren….ben zo benieuwd!
Onze cook informeert wat wij graag zouden willen eten voor lunch en diner….Aan een gebraden kippetje begint zij niet, aangezien zij de kip de nek om moet draaien en het arme dier zijn veren moet plukken. Parelhoen schijnt zij wel te bereiden. Op de markt is ook geitenvlees verkrijgbaar, echter daar schijn je je tanden en gewrichten op te breken …zo taai! Zo te horen, is het bier daar overheerlijk!....gelardeerd met wat nootjes en een blokje kaas uit Nederland…Ik zie ons al zitten aan het eind van de dag….recapitulerend…om vervolgens vroeg inde lakenzak te kruipen…onder de klamboe….met een goed boek of een welklinkende noot (ben zo blij met mijn iPod!)….Slaap lekker!
De avond vloog om….pa & ma weer bij hun thuis afgezet en de tandheelkundige voorraad van Wim Leenstra ingeladen, samen met de vermaakte broeken en mijn waanzinnig herstelde T-shirt (en dat voor diep pijs!)….Morgen een laatste bezoekje aan Bever sport….Alles gaat hoe dan ook mee!
Over twee weken is het zover!....Joehoe!
Kus, Setje….
(PS...Hilariteiten in de praktijk...fluorescerende armbanden en hoofddoek...mijn nieuwe look!)
Abonneren op:
Posts (Atom)