zondag 18 oktober 2009

Een dag later....




Senna kijkt verveeld toe...alle aandacht gaat naar de kofferinhoud....Het is wel even schrikken als je de hele plastic zak leegkiept in een trolley en tot de ontdekking komt hoeveel ruimte het in beslag neemt....Ook de prijskaartjes van Bever geëlimineerd....Al met al een mooi plaatje.
Vervolgens de kledingkast ingedoken op zoek naar 'oud goed' om op lokatie verder af te dragen...Ik geloof dat ik een heel eind kom...Kom ik ook eindelijk eens af van mijn 'Ergon sponsor' tennishanddoeken van ruim twintig jaar oud?! Geloof het of niet, ik heb er nog steeds moeite mee om daar afstand van te doen (wit is zóóó besmettelijk!). De hoofdkoffer weer wat meer gevuld en ik heb mij eveneens kwaad gemaakt op twee manden strijkgoed....pfff...nog meer items die mee kunnen! Stukje bij beetje weer wat opgeschoten....Morgen een nieuwe dag en een nieuwe werkweek van start! On the go!!
Xx Set

zaterdag 17 oktober 2009

Snoertjes & kabeltjes


Op Schema....gelukkig!



De herfst heeft inmiddels zijn intrede gedaan…zo ook de herfstblaadjes in de woonkamer.
Beslist geen tijd om de stofzuiger er doorheen te halen…morgen weer een dag hoor!


Wel heb ik vandaag in het zonnetje mijn auto een fikse beurt gegeven.
Ondertussen verorbert Senna de ganse dag peertjes en appeltjes alsof haar leven ervan afhangt…een overvloed aan druiven sieren de pergola.

Buiten wordt het kouder, wat mij deed besluiten om vanavond een andijviestamppot te fabriceren….van huismakelij wel te verstaan. Gelukkig at er niemand mee…de stamppot was verworden tot een soeperige puree….al bleef de smaak overeind…de calorieën kleven op mijn dijen!

De klok tikt steeds sneller rond…Struikelend over de pepernoten….De kerstman vergaart al zijn crew rendieren….en wat doen wij? Plannen, organiseren, inkopen doen en vooral afstrepen! Mijn yellow marker draait overuren…. Nog maar drie weken te gaan…onvoorstelbaar!….de avontuurlijke kriebels worden met de dag intens voelbaarder….Vorige week ruim twee kilo ingekocht bij de Etos. Vandaag een groot bezoek aan ‘Bever Zwerfsport’ in Almere….gevaarlijk zwerven tussen al dit spannende en avontuurlijke goed.
Score: drie kilo…..Euri? Groot geheim! …Als een kind in een snoepwinkel, laten we maar zeggen…echter ik heb mij goed gedragen onder het motto ‘Nuttig, Nodig en Aangenaam’…allemaal nuttig en nodig haha! En dan wordt het vanzelf aangenaam. Toch nog enige twijfel over de vraag: Neem ik nog muziek mee? Wordt het toch die iPod?

Onze paspoorten zijn (tegen de nadrukkelijke bestelling in) allebei op het adres in Wageningen bezorgd…enigszins bizar….gelukkig reizen we samen!
In de praktijk is het druk….het merendeel van de ‘lopende’ patiënten probeer ik keurig af te ronden voor ons vertrek. Uitvoerige behandelingen hevel ik al over naar het nieuwe jaar….Na onze thuiskomst zal er de laatste drie weken nog flink geboord moeten worden om 2009 te kunnen afronden en om een Ghanees getinte kerstbrief op te stellen.

Tegen de afspraak in, heb ik in etappes al mijn reisattributen van zolder gehaald….twee trolleys, een rugzak en één koffer. Alles ligt op het logeerbed uitgestald om te kunnen vullen, maar vooral om gaandeweg te kunnen passen en meten. Ook heb ik allerlei snoertjes en kabeltjes verzameld….geheugenkaarten…diverse batterijen, opladers en een zonnekap. Nu ik weet dat ik 2x23 kilo aan ruimbagage mag meenemen, zal ik het benutten ook! Dat heb ik nog nooit meegemaakt! Morgen duik ik mijn kledingkast in op zoek naar mijn ultieme tropen outfits.
Ook moet ik komende week nog wat recepten uitschrijven, evenals het op zoek gaan naar kadootjes en snuisterijen voor de lokale bevolking. Aanstaande donderdag met zijn drieën naar Harm Jan voor aanvullende info…tips & tricks….ben benieuwd!

Blij ben ik met alle enthousiaste reacties….Leuk dat er zo met ons wordt meegeleefd! Van harte hoop ik jullie allemaal mee te kunnen nemen op ons avontuur…De laptop ligt gereed! Zo ook mijn camera….al moeten de Photo skills nog enigszins op creatief niveau belanden! Komt goed...oefening baart kunst!

Kus....

Set

zondag 11 oktober 2009

ART!!!


Help! Mijn nieuwe bril is een Kameleon! In de veronderstelling dat het raamwerk donkerbruin was en de binnenkant van de poten groen, blijkt hij bij klaar en zonnig daglicht groen te zijn…..een wispelturig brilletje, echter ik ben er blij mee…bovendien zit hij stevig en stabiel op het hoofd!

Een nieuw boekje aangeschaft…op aanraden van pa…’Ervaar Ghana’, vrolijk, veilig & veelzijdig Afrika’…een belevenis op voorhand. Leuk om in te bladeren en om je te vullen / voeden met nog meer informatie.

Advies aan vrouwen: Draag (lange) oorbellen. Zonder oorbellen is een vrouw geen echte vrouw. Wat mij maakt tot op en top vrouw, dubbel vrouw, met twee ‘knopjes’in elk oor.

Zit met je benen naast elkaar…over elkaar is onbeleefd…In feite doe ik dan niets anders dan onbeleefd zijn…Groeten is extreem belangrijk. Neem er de tijd voor…het Ghanees handenschudden; niet recht vooruit, maar van opzij insteken…Nooit ter zake komen…Laat je bellen! Leer praten met drum; djembé in plaats van sms…Ervaar je toekomst; waarzeggers en helderzienden spelen in Ghana een belangrijke rol. Kijk de chief niet langdurig in de ogen…Houd respectvolle afstand…gedraag je beleefd…etcetera…The do’s and don’ts…grotendeels spreekt het voor zich. Het is leuk om te lezen…een paar bladzijden voor het slapen gaan…Nu, kan ik scherp lezen! Er gaat een wereld voor mij open….

In Bawku worden ze steeds meer wakker…sommige dingen lossen zich vanzelf op. Een briefje van John Abugri, the General Manager…He is anxious to meet us and says: Daag!
Het wordt toegestaan dat ik patiënten zie en eveneens meldt hij zichzelf ook aan als patiënt.

Naar het verluiden van de berichten, hebben Winpini en Azara het trekken van tanden en kiezen al aardig onder de knie…nu nog de kunsten om ook wortelresten te verwijderen.
Wellicht zal ik daar dingen zien die we in Nederland niet meer kennen….de uitbreiding van ontstekingen afkomstig van gebitselementen door de huid, de zo geheten fistelvorming buiten de huid….(een groot aantal patiënten loopt rond met forse gaten hetgeen leidt tot forse abcessen en chronische pijn).
Zolang er geen tandarts continu aanwezig is, is pijnbestrijding in de eenvoudigste vorm de enige weg, te weten extracties en tandsteen verwijderen. Roterend instrumentarium, zoals de boor, wordt nog niet aan beide verpleegkundigen toevertrouwd. Het schoonkrabben van tandbederf wordt met de hand gedaan. De randen van de caviteiten moeten goed schoon worden gemaakt, waarbij gelet moet worden op goed afsteunen op de buurelementen…oefenen, oefenen, oefenen…herhalen, herhalen, herhalen.
Als het goed is, tref ik aldaar geëxtraheerde elementen in een chloorbakje aan. Het is mogelijk om op de gipsafdeling een oefenrijtje te maken van getrokken elementen waarop ze kunnen blijven oefenen in het afsteken van glazuurranden. In het centrum kan de cariës achterblijven en het gat kan uiteindelijk gedicht worden met een glasionomeercement. Het principe volgens ART – Atraumatic Restorative Treatment…echter zover zijn ze nog niet. De handleiding ART is overigens door Jan Hagedoorn al in 2004 achtergelaten.

Wim heeft een soort van protocol opgezet aangaande de stand van zaken en de voortgang met betrekking tot de dental workers in Bawku. Er wordt gezocht naar eventuele teamuitbreiding of opvolging. Dit met het oog op het naderende pension van Winpini.

Ze moeten leren om verder te kijken dan naar de klacht alleen. Zijn binnenkort andere pijnklachten te verwachten? Er is een handleiding ten aanzien van het verdoven, het extraheren (in noodsituaties kan je flamberen! Koken in de rimboe), gebitsreiniging met ultrasoon en handinstrumenten en niet te vergeten infectiepreventie!

Bij de kennisoverdracht speelt de ‘WAAROM’ vraag een belangrijke rol…Trainen, trainen en nog eens trainen…..eenduidig, eenvoudig en eensluidend!

Er werd mij gevraagd nog een druppelflesje te scoren bij de apotheek…voor het slijpen van instrumentarium is één druppeltje per keer voldoende…ook zij moeten dit leren. Eveneens het verzoek om de huidige voorraad op te nemen. Ook gaan twee dozen handschoenen maat ‘small’ mee voor Azara. Wim is nog steeds op zoek naar een dental depot in Ghana. Nu hij in het bezit is van het adres van de Ghana Dental Association gaat het misschien wat makkelijker.

Mijn trolley reeds van zolder gehaald en gevuld met wat attributen, waaronder ook een ondermolaar tang, overgebleven uit mijn praktijk in Capelle aan den IJssel. Een mooie gedachte om hen daar blij mee te maken…waardevol dat het zijn toepassing daar kan vinden…de enige roeping van een extractietang…Get me out!

Liefs

Set

donderdag 8 oktober 2009

Handleiding Blog Respons

Voor de Digi-beten onder ons, hier de instructies hoe te reageren op mijn weblog.
Zo kunnen jullie ook ons verblijden met een berichtje onderweg! Het wel en wee van zowel het thuisfront als van de padvinders…het drijft ons en het houdt ons overeind!

Onder elk bericht staat ‘reactie’…daar op klikken met je muis..Er wordt gevraagd om een profiel te selecteren. Het gemakkelijkste is om voor naam/URL te kiezen..alleen je naam invullen is voldoende…tekstje maken…op voorbeeld klikken. Onder het berichtje staat een verificatiecode…dat intoetsen en versturen….et voilà!
Je kunt ook een apart privé berichtje sturen via het envelopje…je eigen email invullen en dan mijn email-adres
e.a.bouw@planet.nl (This is your friend in Ghana!)…en dan komt het binnen via mijn e-mailaccount…

Met regelmaat probeer ik verslag te doen als ook te reageren op jullie berichtjes…

Liefs

Set

Four Weeks to go!

Weer de hoogste tijd voor een stukje Blog! Nog vier weken voor ons vertrek…Het schiet nu echt op. Zo ook alle voorbereidingen.
Na wat noodzakelijke downloads en enig gepuzzel (het lijkt de AH reclame wel), heb ik afgelopen week mijn paspoort opgestuurd om de verplichte visa aan te vragen.
Hopelijk laten ze ons het land binnen…
Ook heeft Andrea zich uit mogen leven op mijn haardos, echter het bleef bij een knipbeurt. De trafficlights wonnen het zaterdag van de highlights. Anderhalf uur heb ik erover gedaan om in Amsterdam te geraken…een misleidende TomTom was onder meer de spelbreker.

De oogmeting heeft zich inmiddels ook voltrokken. Of deze betrouwbaar is, moeten we nog maar afwachten…hevige schommelingen aangaande een scherpe blik. Ik hoop van harte dat ik met mijn nieuwe bril nu wel fraaie beelden op mijn netvlies ontvang en dat ook de kleine lettertjes mij duidelijk onder ogen zullen komen. Het leek mij handig en superhygiënisch om ook daglenzen aan te schaffen. Dertig paar in een zoutoplossing. Geen water of vloeistof nodig….easy!
Vandaag ben ik aan het proefdraaien…ze zijn niet alleen heel erg groot en soft, maar ook jeukend droog. Wat mij heel veel doet knipperen…Doe mij maar de vertrouwde Hard Ones. Ach, het zal wel wennen.

Een bezoek aan de apotheek voor het arsenaal aan malariapillen maakte mijn portemonnee zo’n 95 euro lichter. Naast de factuur voor de vaccinaties, wordt natuurlijk ook deze bon met de opdracht ‘Return to me’ naar de Agis doorgeschoven.

Buiten de woensdag kindermiddag, was het gisteren werkelijk een helse werkdag. In Ghana kennen ze vast niet zulke mondig zeurende en veeleisende patiënten…ppfff.
De knopen in mijn schouders bestempel ik inmiddels als zijnde krachtig getrainde schouderspieren. Je raakt eraan gewend. Na vier vlugge sealants in Gijs zijn dappere kindermondje onder mijn frequent gebiedende ‘Open…nog wijder open!’, nog even
mams in de stoel voor een controle. Naar zeggen hebben moeders altijd gelijk.
Het tandartsbezoek was inderdaad alweer twee jaar geleden, waarop zij gekscherend eraan toevoegde: ‘Dochter verwaarloost moeder’…De schade viel gelukkig mee. Binnenkort nog een ‘oplap en herstelbeurt’ zodat zij nog een lange tijd knap kan blijven lachen.

De regen nodigde achteraf beslist uit voor een glaasje wijn en een warme hap. Het was alweer een tijdje geleden dat ik zo uitgebreid en smaakvol had gekookt. Gelukkig kijk ik regelmatig naar ‘Wie is de chef’ en ‘Over de kook’ waardoor we, op tijd en het varkenshaasje niet doorgeslagen, aan tafel konden. Inmiddels was ook pa vanuit Amersfoort aangeschoven en deden vermakelijke ziekenhuisverhalen de ronde. Met de bordjes leeg en het buikje rond, moesten nog een tweetal afritsbare broeken afgespeld worden (één Jut & Jul broek, want pa heeft dezelfde!). Voor de nauwkeurigheid daartoe ook mijn reisschoeisel (snakeproof) aan de voeten. De broek zat mij zo ongeveer onder de oksels…Laat ‘m liever wat zakken hoor, ma! Tevens mijn verzoek aan Wil, de naai & knipschaar, om het gat in mijn favoriete shirt eveneens te dichten. Please!
De kaart van Ghana werd nog even bestudeerd met eveneens de mededeling dat collega Leenstra enkele tandheelkunde attributen aan het adres van mijn ouders had afgeleverd.
Naalden en verdovende middelen, slijpsteenolie en handschoenen maat small voor Azara.
Na nog wat andere vergaderpunten en met de vuile borden en pannen nog op het aanrecht, sloten wij deze gezellige avond af.

Keep in touch!
Set

zondag 27 september 2009

Serious!


Dit weekend wederom een prachtige nazomer in Nederland. In een rustig tempo pendel ik voortdurend tussen het landelijke groen van mijn tuin en mijn tomatenrode schrijfatelier.

Na de zondagochtendroute met hier en daar een duik en wat kwieke zwemslagen van Senna, baan ik mij nu al scrollend een weg door de reeds vergaarde informatie…de ogen op steeltjes…Dat ik daarbij van de hak op de tak springen, valt niet aan te ontkomen.

Het valt niet mee om in korte tijd alles te comprimeren tot hapklare of wel leesklare brokken. Om niet te vervallen in ellenlange lappen stof, heb ik besloten om het één en ander op te splitsen. Al met al is het weer een heel verhaal geworden voor vandaag….ppfff.

Terwijl ik mij surfend op de website van de Visumdienst begaf, zag ik het weerbericht van Ghana. Onmiddellijk heb ik deze Freemeteo toegevoegd aan mijn Favorieten.

Bawku weather today: 30˚C …Clear…Humidity 66%

Meer over Ghana…
Ghana ligt iets ten noorden van de evenaar en heeft een tropisch klimaat. Aan de zuidoostkust (alwaar Accra) is het warm en relatief droog. In het zuidwesten is het vochtig. In het noorden, waar wij zullen zitten, is het zowel heet als droog.

De Upper East Region is de meest noordoostelijke regio van Ghana. Dit is het achterland van Ghana. De hoofdstad is Bolgatanga waar ik mogelijk met enkele collega’s kennis zal gaan maken. Accra, de hoofdstad van Ghana, ligt bijna 1.000 kilometer hier vandaan. Aanvankelijk zouden wij via Accra reizen, echter vanwege de afstand en de slecht begaanbare wegen werd dit ons afgeraden. Via deze weg zou de reis zeker drie à vier dagen in beslag nemen en ook nog eens lichamelijk het nodige van ons vergen. Beter goed uitgerust op reis en mathematisch omgaan met onze energie capaciteit.

De bevolking is sterk op zichzelf aangewezen. In deze regio is Bawku een bruisend centrum. De Upper East Regio is onderverdeeld in een achttal districten. Nog steeds ben ik benieuwd hoe het nu uitgesproken dient te worden. Volgens mij is het gewoon ‘Bouwkoe’ (De koeien blijven stalken)… of ‘Bahkoe’…Het antwoord zal spoedig volgen..
De stad ligt bij het drielandenpunt Ghana, Burkina Faso en Togo en is daarom een knooppunt van handel. De omgeving is bar: het is vlak, stoffig en heet savanneland. Toch wonen er meer dan twee miljoen mensen in dit gebied. De meesten wonen in kleine dorpen. Ze verbouwen hun groente en houden een paar koeien en geiten. Wat ze zelf niet nodig hebben proberen ze op de markt te verkopen. Door het klimaat is er maar één groeiperiode voor de landbouw, te weten van mei tot oktober.

Zoals ik al zei, heeft Ghana een tropisch klimaat met gemiddelde temperaturen tussen de 25 en 35 graden Celsius. Er zijn twee regenseizoenen, van maart tot juli en van september tot oktober. Van het zuiden naar het noorden toe wordt de regenval steeds minder. De gemiddelde jaarlijkse neerslag in deze periode ligt tussen de 800 en 1100 mm.

Ghana behoort tot de 25 armste landen van de wereld (28,5% van de bevolking leeft onder de armoedegrens) en heeft na een periode van economische groei (5,2%) weer een krimpende economie mede als gevolg van de dalende grondstofprijzen. Dit ondanks de steun van de Wereldbank en het IMF (Internationaal Monetair Fonds). Het noorden is het armste gedeelte. De groepen van het Ghana Platform zijn allemaal actief in dit gedeelte van Ghana.

Tussen 1973 en 1983 heerste een rampzalige economie ten gevolge van verschillende factoren, zoals de aanhoudende droogte, maar ook vanwege corruptie, wanbeleid en machtswisselingen. Ook speelde de gedwongen repatriëring van een miljoen Ghanezen uit Nigeria in 1983 een rol. In datzelfde jaar werd een Economic Recovery Program gestart.
De situatie is sindsdien verbeterd, echter de grote afhankelijkheid van het exporteren van cacao blijft een probleem, nu ongeveer 35%. Een ander probleem is de instabiliteit van de omringende landen (Ivoorkust, Liberia en Sierra Leone) wat buitenlandse investeerders afschrikt.

Nederland is een belangrijk donorland. Naast cacao als belangrijkste export product worden ook goud, diamant, hout, aluminium, bauxiet, koffie, vis (tonijn) en textiel geëxporteerd. Echter het grootste arbeidspotentieel zit in de landbouw. Andere natuurlijke hulpbronnen zijn mangaan, rubber, palmolie en waterkracht.
Noord Ghana heeft een aantal ontwikkelingsproblemen. Deze problemen zijn niet alleen verwant aan elkaar, maar versterken elkaar vaak nog. Het gebied is grotendeels landbouwgebied. Meer dan 90% van de bevolking werkt in de landbouw of is er van afhankelijk. Omdat de grond over het algemeen schraal is en er weinig regen valt, is er voor de meeste huishoudens jaarlijks een voedseltekort. De meest kritieke tijd is van maart tot juni, aan het einde van het droge seizoen. Er is weinig water beschikbaar omdat het grondwaterpeil erg laag is en oppervlaktewater meestal niet in de buurt is. Opvangen en opslaan van regenwater is moeilijk vanwege gebrek aan middelen maar ook door erosie. Houtkap, grazend vee en branden zijn de belangrijkste veroorzakers van erosie. Zware buien en de Harmattan (een sterke wind in de Sahara) brengen de bodem sterk in beweging, zodat soms slechts kale rotsen achterblijven.
De traditionele man vrouw verhoudingen zijn in het nadeel van de vrouwen. Ondanks het feit dat de vrouwen het grootste aandeel leveren in arbeid (65% van het werk op het land, 90% van de verwerking van de producten, 70% van het verkoopwerk) en het feit dat ze verantwoordelijk zijn voor het huishouden en de opvoeding van de kinderen hebben zij traditioneel geen eigendomsrechten voor roerende en onroerende goederen.
Aangezien de meeste mensen onder de armoedegrens leven, kunnen zij de kosten van de medische zorg niet betalen. Hierdoor komen patiënten vaak te laat of verdwijnen stiekem weer als hun gezondheid lijkt te zijn verbeterd.
Het salaris van een gemiddelde werknemer in Bawku Hospital bedraagt per maand ongeveer 10 Euro. Daarvan kan een gezin niet rondkomen, hetgeen betekent dat iedereen tracht bij te verdienen. Dit houdt in dat de betrokkenheid bij het eigen bedrijfje vaak groter is dan bij het ziekenhuis.
Het basisonderwijs is gratis en de faciliteiten zijn beschikbaar in bijna alle gemeenschappen. Driekwart van de kinderen gaat naar school, echter veel leerlingen haken vroegtijdig af omdat zij thuis moeten meehelpen voor extra inkomen. Of wel kunnen ze niet naar school gezien het feit dat de ouders geen geld hebben voor het verplichte schooluniform, lesboeken, schriften of pennen.
De meerderheid van de mensen wonen in hutten gebouwd van modder en met een dak van stro of zink. De belangrijkste kenmerken van de overwegend traditionele architectuur zijn ronde hutten met platte daken en kleine ramen met slechte ventilatie.
Van de totale bevolking is ongeveer 43% Christen, 12% Moslim en ongeveer 38% heeft een animistische godsdienst.Er zijn vele etnische groepen in Ghana. Tot de belangrijkste behoren de Bimoba, Bissa, Buli, Gurensi, Kantosi, Kasem en de Kusaal. De officiële taal is Engels maar daarnaast bestaan vele verschillende inheemse talen. Al deze talen behoren tot de Niger-Congotalen. De grootste taalgroep is Akan. (Twi, Ashanti en Fante).

In de tweede helft van de vorige eeuw werkten veel Europeanen in het Bawku District, zowel in het ziekenhuis als in de Primary Health Care (primair noodzakelijke eerstelijnszorg in de dorpen). Een van de tropenartsen en verpleegkundigen, die vele jaren daar verbleef, was de Hilversumse oogarts Jan Oosterink. Hij was 8 jaar werkzaam in Bawku.
Na zijn vertrek is hij zich blijven inzetten voor het ziekenhuis en voor de gezondheidszorg in het hele district. Door zijn toedoen is er een goed draaiende oogkliniek en zijn diverse Health Centres in het district operationeel.

Bawku Hospital is het enige ziekenhuis in het District met 250 bedden. Medische zorg wordt verleend aan zo’n 400.000 patiënten (Onbekend is tegen welke tijdslijn dit is uitgezet).
De staf wordt vertegenwoordigd door 323 personen. Behalve de eigen bevolking, komen er ook patiënten uit Burkina Faso en Togo. Enkele afdelingen, zoals oogheelkunde en orthopedie, bezoeken zowel buitengebieden als buurlanden, om de mensen daar ter plekke te helpen. Het ziekenhuis is in 1953 door de overheid gebouwd en is in 1956 overgedragen aan de Presbyterian Church of Ghana. Naast dit ziekenhuis zijn er in dit district nog een zestal gezondheidscentra welke bemand worden door één medical assistant.

Later deze week een aflevering over BH…Bawku Hospital! De gezondheidsituatie…chirurgie, gynaecologie & tandheelkunde.

Fijne avond!

Liefs
Set

donderdag 24 september 2009

Homework!!

Tot grote blijdschap van zowel mijn moeder als van mijzelf, komt ook mijn vader geleidelijk in beweging…meedansend op het golvende ritme van de voorbereidingen. In het engels klinkt het veel mooier…dancing on the waves…on the rythm... So let’s dance!
Pa en ik zijn vaak (te) relaxed van ‘het komt wel’, terwijl mijn moeder al ruim van te voren haar koffer op het logeerbed stalt en de stapeltjes kleding afvinkt in haar notitieboekje. Ook voor deze reis zijn een tweetal blocnotes aangeschaft om enige invulling aan te geven…en wel met precisie!

Mijn moeder vond het een vereiste om goede slippers aan te schaffen. Het is geenszins de bedoeling dat pa blootsvoets (Ik zou zeggen ‘blootvoets’ echter de spellingscontrole corrigeert met roodgolvende streken) het terrein bewandelt of de voeten op een enigszins ‘schimpie’ tapijt buiten het bed zet. Nog maar gezwegen over de douchetaferelen. Eén van de vorige collega’s liep eerder voetschimmel op! Slippers en dus geen de Jezus-sandalen…ze moeten vooral gemakkelijk aan te schieten zijn…anders schiet Evelyn uit haar slof! Gelukkig is de aankoop geslaagd…allesbehalve vlot en eenvoudig…de ‘Bouw-en’ leven figuurlijk gesproken op grote en smalle voet…

Enthousiast ben ik over alle reacties en over het feit dat Evelyn de moeite doet om de thuiscomputer weer op haar beurt te beheren…en waar zij ook zeker in slaagt. Het huiswerk wordt serieus genomen. Fanatiek zal zij al onze berichten binnenhalen. Eventueel met Thamar als weblog-helpdesk standby...
Van harte hoop ik dat cyberspace in de lucht zal blijven als wij in het Ghanese vertoeven en dat wij wederzijds van elkaar zullen vernemen….Miss You!

Creativiteit of wel creatief schrijven, is als een bezoek aan de sportschool. Je moet blijven trainen, anders geraak je uit conditie…zo moest ik er vandaag ook weer even in komen…toch pik je de draad zo weer op…als je maar een beginnetje hebt…de stroom van woorden weer op gang! Zie het dan maar weer eens uit te schakelen. Wederom tijd tekort, al heb ik van mijn vrije donderdag genoten.

In de tussentijd worden alle huishoudelijke klussen uitgesteld…de stofzuiger staat werkeloos onder de trap…wat mij betreft krijgt hij nog wat extra vrije dagen. Wasmanden staan verdekt opgesteld en de strijkplank opgeklapt in de hoek. Ook de boodschappen moeten nog gedaan worden. Nog net niet geneigd om over te stappen naar kant en klare thuismaaltijden. Geen dwangmatige trekjes aanwezig om mij tot dit soort acties te laten dwingen. Maar ja, eens wordt het tijd voor een warme hap. Van rechtop zitten, ‘kaarsrecht’ achter het toetsenbord, word je koudlijvig…de ijspegels hangen nog net niet aan mijn neus. Dus…op naar AH voor de inwendige mens om daarna de vaten te dilateren met een rood wijntje…en misschien het aansteken van de open haard. De fleece trui hangt bij mij al klaar!

Vandaag had ik besloten om eens met de boodschappenkar langs het schap instant sauzen te wandelen. Eigenlijk ben ik daar geen fan van. Maar we moeten tenslotte wat…na de ééntonigheid van doorgebakken kip en rijst zullen de smaakpapillen erom staan te springen.
Met twee pakjes in de hand overschreed ik al de kookregels…Toevoegen aan de kip tandoori: crème fraiche en oosterse wokgroenten. Een ander zakje behelste een kerriesaus, ook met sierende aanvullende ingrediënten. Na deze sensaties zullen we toch echt moeten afbouwen naar poedersaus aangelengd met water…En oh, wat zullen we het dagelijkse glaasje wijn missen!....In de koelkast sinas & bier….

Na de supermarkt op naar de juwelier, de dierenarts en de pasfotograaf. Het horlogebandje van mijn favoriete klokje stond op afscheuren en instorten. Gezien mijn gehechtheid aan dit stoere item kan ik deze geen seconde missen en wil het absoluut niet verliezen….Bandje niet op voorraad….grmfff…moet ik weeeeerrrr terug!

Niet alleen huis-inhoudelijk staan diverse alledaagse bezigheden stil, echter ook de handelingen buitenshuis. De vijver staat groen te koken waardoor de vissen al weken blind zwemmen. De filter is al een tijdje aan een opfrisbeurt toe. Het zal moeten wachten. Sorry! Dit weekend zal het weer ook nog aardig zijn. De regenlaarzen staan altijd gereed voor deze grote afspuitbeurt. Daarna zal ik met een heldere kijk in het water al mijn goudwindes kunnen tellen die ditmaal niet ten prooi zijn gevallen aan de vijandelijke neighbours…de reigers!

Kids First…ook Senna vraagt om aandacht…de schreeuwende grillen van een puber. Al geruime tijd heeft ze huis -en tuinarrest, echter tot grote frustratie van het vrouwtje, lijken de reprimandes op geen enkele manier aan te slaan. Telkens weer weet zij zich te bevrijden uit het opgelegde gevangenschap van de aanwezige omheining….Het is nu bijna bedtijd voor haar…zachtjes snurkend ligt ze onder mijn bureau….nauwelijks durf ik mij te bewegen…

Morgen nog één dagje werken….en dan weer twee dagen vrij af! The continuing story…

Liefs Set

Het begint te leven!..En Hoe?!



Het aantal mappen groeit in een ramp tempo. Zo bestaat de leesmap ‘Ghana’ samen met de ‘map of Ghana’…de landkaart die ik mij nu, zonder te kijken, voor de geest kan halen. Een mapje ‘bagage, aankopen en uitrusting’ en niet te vergeten het A4’tje met alles wat nog gedaan moet worden. Mijn pokkie raakt steeds gevulder met allerlei taken en memo’s. Gekrabbel in mijn agenda. Papiertjes welke rondslingeren met ideeën en kreten voor mijn weblog. Een heerlijke drukte met af en toe een pauze voor het brein.

Gisteren afgesproken om afzonderlijk de visa te regelen. Samen aanvragen kan dan wel goedkoper zijn, echter mijn paspoort moet daarvoor wel eerst de weg naar Wageningen afleggen. Opsturen kan natuurlijk ook, maar het mogelijk zoek raken van mijn identiteit vind ik geen veilig idee….TNT post: This can Not be Trusted!
Vandaag mag ik weer op de foto. Eens kijken of ik weer zo’n misdadig gezicht kan opzetten. Zodra ik de plaatjes bijeen heb, zal ik de formulieren downloaden van de visumdienst. Eén adres in Ghana heb ik gevonden. Het adres van Dr. Koku Awoonor. Nu nog op zoek naar het adres van de lokatie in Burkina Faso wat ik al wel ergens heb zien staan. Handig zo’n fotografisch geheugen. Soms voel ik mij net Char.. en dan is het niet meer dan wat bungelende letters waar je je vinger op kunt leggen…maar ja, het is tenslotte wel ‘naar waar leidt de weg?’ wat je uiteindelijk op de plek van bestemming brengt...het volledige woord of aanwijzing.

Volgende week mag ik eindelijk naar Andrea, mijn trouwe kapster, voor een hoognodige knipbeurt en some nice highlights. Mijn haardos groeit altijd als kool. Vaak zeg ik dat het gewoon op een Pokon reclame lijkt. Andrea mag zich weer uitleven. Ik heb getracht het precies uit te mikken, echter ik kom net een week tekort. Dus misschien laat ik op lokatie wel vlechtjes draaien. Daar zijn ze erg goed in, heb ik gezien.
In de praktijk enige plagerijen en het beeld van Set met tropenhelm en muskietennet. Wordt het Expedition Robinson…Groeten uit de rimboe…Of toch deelname aan het programma ‘Grenzeloos Verliefd’? Ik laat mij vooral niet verleiden…haha! FOB: de Focus op Bawku.
In de contacten met Ghana, staat FOB overigens voor Friends of Bawku.

Aankomende zondag is er een ‘FOB’ bijeenkomst in Utrecht…de puntjes op de i om onze reis definitief vorm te geven en om alles door te spreken . Ook hebben we in oktober een avondje bij Harm Jan (voorzitter van de Stichting en tevens oud-collega van mijn vader) voor nog méér informatie en om hem natuurlijk nog het één en ander te kunnen vragen. Tenslotte is hij degene met de ervaring en de expertise. Mijn ouders hebben al op advies van Harm Jan geoefend om met zaklamp in het donker naar huis terug te lopen…oefening geslaagd.

Inmiddels zijn er diverse e-mailwisselingen geweest met Ghana omtrent de aankondigingen van onze komst in november. Aangezien wij als ‘nieuw’ zijnde in Afrika bestempeld worden en dat ook beslist zijn (het lijkt wel een ontgroening), wordt er zuinig en voorzichtig met ons om gesprongen. Zo te horen zullen we op warme wijze verwelkomd worden.
Buiten de doelstellingen van de uitzending met daarbij de invulling van de werkzaamheden ter plaatse, is men vooral ook bezig met het plannen en organiseren van dag –en weekendtrips. De gelegenheid om ook wat van de cultuur en de natuurlijke omgeving op te snuiven. Een paar dagen naar het Mole National Park. Dit misschien in combinatie met een bezoek aan Dr. Gandau in Tamale Teaching Hospital. Andere suggesties die genoemd worden, zijn een dagtrip naar Sirigu, Tonga of Paga (Ik moet het nog opzoeken op de kaart).
Het schijnt ook zo te zijn dat wij enkel in het Mole Game Reserve een duik in het water (schoon!) kunnen maken. Ik verheug mij op deze verkwikkende en verkoelende plons!
De bikini ligt al klaar…
Verder zullen we enkele ziekenhuizen bezoeken, zoals het Sandema en Bongo hospital. Recentelijk zijn deze voorzien van tandheelkundige behandelstoelen. Misschien valt er nog te adviseren in de opzet en aanpak van diensten. Een day-visit ‘to link up’ met Dr. Baffoe (gynaecoloog) en de eventuele ontmoeting met tandheelkundige collega’s in het Bolga hospital. Ook is het natuurlijk heel interessant om scholen te bezoeken om een indruk te krijgen van de gebitssituatie van kinderen (de toekomstige plannen omtrent een orthoproject)

Via de radio zullen de locals op de hoogte worden gebracht van onze komst. Mijn vader zal daar voornamelijk ‘prolapsen’ verrichten. De nadruk ligt vooral op chirurgie en niet zozeer op vruchtbaarheidsproblemen. Deze zijn in korte tijd moeilijk op te lossen. Er is gevraagd om alvast enkele operaties in te plannen voor die periode…’prolapses and big fibroïds’….het laatste klinkt ‘enormous’! Eveneens zullen enkele power point presentaties gegeven worden over interessante onderwerpen ter educatie voor nurses, medical students and trainee doctors. Kennisoverdracht is nooit weg!

Buiten het feit dat ik op de eerste plaats als compagnon traveller meega, zal ik zeker ook adviseren en helpen bij acute tandheelkundige situaties. Het protocol en de stand van zaken heb ik voor mij liggen. Daarover later meer…’Het traject tanden of kiezen’…

Tot snel!

Setje

zondag 20 september 2009

Iets luchtigs....


Ik kan het blijkbaar niet laten…mijn pc lijkt aanlokkelijker te zijn dan mijn bed.
‘Blijven kijken…’gleichswebende aufmerksamkeit’…blijven lezen…blijven schrijven.
Op de achtergrond klinkt Donizetti…’l’elisir d’ amore’…en dan nota bene kijkend naar bovenstaande titel…’iets luchtigs’…de muziek klinkt meer als zijnde melodramatisch. Het soneert overigens prachtig over mijn voor de helft in werking zijnde ‘Piep’…Philips boxjes! Waarom ik in godsnaam zoiets opzet? Vanwege mijn nieuwsgierigheid…Binnenkort voor het eerst met een goede vriendin naar de Stopera…nog nooit van mijn leven een opera aanschouwd…en voilà daar is dan de gelegenheid om het aan te grijpen en om het te ondervinden….het valt te waarderen of niet. Ik waardeer het! Het maakt mij blij!

Maar goed, ik had beloofd het luchtig te houden…Vanavond had ik het met mijn moeder over het meenemen van een lakenzak…een lakenzak? Ja! Een lakenzak…Vroeger had ik er één. De zachte flanellen stof voel ik nog om mij heen en ook de kleuren staan nog duidelijk op mijn netvlies…zacht blauw, zacht geel en crème…zo warm…Mijn eerste kampeerervaring in Frankrijk. ‘Oh, dat herinner ik mij ook nog’, antwoordt mijn moeder. ‘Ik heb deze vermaakt tot poetsdoeken!’…Uiteraard konden we erom lachen. Het wordt dan ook een nieuwe aanschaf lakenzak ofwel wordt de opdracht gegeven om twee oude lakens aan elkaar te naaien tot een nieuwe zak. De warme kleuren zullen helaas ontbreken…dan maar een flanellen pyama! Een suggestie van mijn moeder bestond uit het aan elkaar naaien van tweepersoons lakens voor het geval de slaper een woelig type is. Mijn reactie was dat dit ook niet handig zou zijn, aangezien desbetreffende slaper daardoor alleen maar in de knoop zou geraken en de hele morgen nodig zou hebben om zich te ontwikkelen. We zullen ons nog oriënteren….

Afgelopen week heb ik ook de vakantie geboekt voor Senna….Ditmaal wel drie weken Dierenhotel Gaus. Voorzichtig informeerde ik of wel meer baasjes hun huisdieren voor een langere periode onderbrachten….wegstopten. Dit voornamelijk vragend voor mijn eigen gemoedsrust. Ik kreeg een geruststellend antwoord. Zodra ze de kennel in gaan, zijn ze hun baasje al vergeten gezien de vele nieuwe indrukken. Nou, mooi is dat! En op het moment dat ze in bad stappen en de föhn op hun weelderige haardos wordt gezet, weten ze dat ze weer naar huis gaan. Senna weet het nu nog niet, echter de reservering is gemaakt…om de dag activity games en een dagje schoonheidssalon voor de nagelknipper en de extra krul in het haar. Bij thuiskomst zal ze heerlijk ruiken naar het label Gaus odeur. Daar moet ik altijd kortstondig van genieten aangezien één duik in de Almere-Hout plomp deze frisse geur in één klap teniet doet. We zullen ons beiden vermaken!

Een volgende item…de aanschaf van een nieuwe bril, mocht ik mijn contactlenzen verliezen. Heus, ik heb een bril, maar ik kan hem niet dragen. Afgezien van het feit dat ik het afschuwelijk vind…een bril…Als ik deze op zet, zie ik nog minder dan zonder bril. Tien jaar oud, maar ik kan er niet mee lezen of televisie mee kijken. Na het uitdoen van mijn plastieken (het enige plastic of nep in mij) neem ik, voor de zekerheid, het glaswerk altijd mee naar mijn nachtkastje…slechts uit voorzorg. Mocht ik onverwacht ’s nachts uit bed gebeld worden, dan zet ik ‘m nog niet op om de nummerweergave te kunnen lezen. ‘Anoniem’ wordt prima geregistreerd door mijn pure pupillen. Of het gewenst is, is een tweede. Nog even over de details van mijn huidige bril uit het jaar 2000…hoewel weinig gedragen, zijn de glazen op pupillaire hoogte compleet dof en bekrast. Vreemd! Luister komende donderdag goed naar de verkeersinformatie,,,Ik moet mij dan verplicht met deze bril op de weg begeven voor een betrouwbare oogmeting. Ik zal voorzichtig zijn, echter ik hoop niet het nieuws te halen.

En dan het laatste onderwerp van vanavond….extracties! Ik moet jullie bekennen dat ik afgelopen vrijdag even geoefend heb op één van mijn eigen patiënten. Eigenlijk was het een patiënt van mijn collega. Normaal gesproken sturen we gecompliceerde extracties door naar de kaakchirurg. Maar op dat moment kreeg ik een ingeving: Bouwtje, als daar ter plekke een element tijdens extractie fractureert, wordt er van jou verwacht dat jij de wortelresten verwijdert. Dus na een kortstondige blik op deze kies, stroopte ik de mouwen op. Bij mijn assistenten sta ik bekend als een vastbijter…als ik beet heb, laat ik niet meer los….wat ook het enige en het beste is om te doen….desnoods kruip ik op de patiënt…en als ik me even flink kwaad maak, dan lukt het me uiteindelijk ook, al is het met enig inwendig gevloek (één keer heb ik ‘vuile rotkies’ tot grote hilariteit en in het bijzijn van de patiënt uitgeroepen)….Ook die vrijdag voelde ik mij net een kamikaze tandarts die als een woesteling te keer ging….met zweet op de bovenlip. Na afloop was de dankbaarheid van deze man…mijnheer De Haas…beter gezegd “Angsthaas”…groter dan de geleverde inspanningen…en daar gaat het tenslotte om. Voor de zekerheid heb ik het handboek extracties nog even gedownload in het engels….We zullen het beslist nodig hebben, al is het voor de kennisoverdracht. Misschien kan ik Azara en Winpinni ook nog de kunsten leren van het hechten waarbij we zullen oefenen op plastic handschoenen of op ‘verse’kipfilet…Jullie horen het van me!

Hoogste tijd om onder de wol te kruipen voor de dag van morgen….

Liefs Set…x…